WYKAZ PROJEKTÓW REALIZOWANYCH W RAMACH I NABORU WNIOSKÓW

• Renowacja królewskiego zespołu pałacowo-ogrodowego w Wilanowie - etap II

  Wnioskodawca:

  Muzeum Pałac w Wilanowie

  Opis projektu:

  Projekt zakłada przeprowadzenie w tej jedynej w Polsce barokowej rezydencji królewskiej szeregu prac badawczych, modernizacyjnych, i renowacyjnych przy ogrodowych elewacjach pałacu, wraz z budynkiem Łazienki Lubomirskiej tzw. Marconiówki.

  Ponadto w założeniach jest:

  -        wybudowanie pawilonu dla stałej ekspozycji i ochrony zabytkowych rzeźb,
  m.in. XVII-to wiecznych posągów attykowych,

  -        przeprowadzenie kompleksowego przebadania archeologicznego terenów rezydencji wilanowskiej, a także

  -        rozpoznanie warunków mikrobiologicznych i stabilizację parametrów klimatu wewnątrzmuzealnego.

  Wszelkie prace przewidziane w harmonogramie przedsięwzięcia, będą podejmowane na rzecz poprawy stanu konserwatorskiego, technicznego, przyrodniczego i funkcjonalnego muzeum oraz polepszenia warunków działalności kulturalnej i obsługi turystycznej. Projekt ma charakter działań rozpoznawczo-interwencyjnych, a potrzeba jego realizacji wynika
  z katastrofalnego stanu zewnętrznego i wnętrz pałacu. W ciągu 50 lat od ostatniej generalnej konserwacji, z braku funduszy podejmowano jedynie działania awaryjne, które nie mogły zabezpieczyć zabytkowej substancji i powstrzymać jej postępującej degradacji. Realizacja projektu jest koniecznym działaniem w celu zachowania dla przyszłych pokoleń europejskiego dziedzictwa kulturowego, jakim jest zespół pałacowo - ogrodowy
  w Wilanowie, wraz z jego unikalną, historyczną kolekcją

  Zespół pałacowo - ogrodowy w Wilanowie jest jedyną w Polsce barokową rezydencją królewską, która należy do najcenniejszych i najbardziej popularnych pomników historycznych polskiej kultury artystycznej. Muzeum wilanowskie jest pierwszym w Polsce profesjonalnym muzeum sztuki, otwartym dla publiczności w roku 1805. Królewska rezydencja w Wilanowie od dwóch lat jest miejscem zakrojonych na szeroką skalę prac rebarokizacyjnych wynikających z przygotowanego przez muzeum wewnętrznego dokumentu mówiącego o strategicznych zamiarach konserwatorskich, oraz rozwoju infrastruktury dla działalności kulturalnej i turystycznej.

  Niniejszy projekt jest II etapem wdrażania wewnętrznej strategii rebarokizacji muzeum. Pierwszy etap, obejmujący projekt pt.: "Restauracja wnętrz pierwszego w Polsce muzeum sztuki - Muzeum Pałac w Wilanowie", został zakwalifikowany do wsparcia ze środków strukturalnych UE tzn.: Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i jest realizowany
  w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.

  Kwota całkowita: 4 464 005 EUR

  Wartość dofinansowania: 3 496 540 EUR, 85 %
  Czas realizacji (lata): 2008-2009

  Partnerzy: -

   

  * * *

• Zespół Rezydencjonalny Wielkich Mistrzów na Zamku Średnim w Malborku - Pałac wraz ze Skrzydłem Zachodnim - Kontynuacja prac

  Wnioskodawca:

  Muzeum Zamkowe w Malborku

  Opis projektu:

  Projekt, którego celem jest konserwacja i adaptacja jednego z najcenniejszych elementów Zespołu Zamkowego, pełni szczególną rolę w polityce kulturalnej państwa, odnoszącej się zarówno do zachowania kulturowego dziedzictwa, jak i edukacji oraz promocji unikatowych walorów kraju. Głównym celem projektu jest udostępnienie kolejnych części obiektu światowego dziedzictwa kulturowego poprzez prace adaptacyjno-konserwatorskie w Zespole Rezydencjonalnym Wielkich Mistrzów na Zamku Średnim w Malborku - Pałac Wielkich Mistrzów wraz ze Skrzydłem Zachodnim.

  Planowane prace pozwolą na całkowite zakończenie robót konserwatorsko-budowlanych w pomieszczeniach Pałacu Wielkich Mistrzów oraz w Skrzydle Zachodnim Zamku Średniego. Inwestycja ta pozwoli na nową organizację ruchu turystycznego na Zamku. Prace remontowo-konserwatorskie przewidywane do wykonania w ramach projektu pozwolą na wydzielenie trasy obejmującej Infirmerię, Zespół Wielkiego Refektarza oraz Pałac. W jej skład wejdą także nigdy dotąd nie pokazywane strychy zamkowe, adaptowane na pomieszczenia ekspozycyjne oraz oczekiwane z wielkim zainteresowaniem ze strony zwiedzających nie pokazywane dotychczas w Zespole Zamkowym pomieszczenia piwniczne, a wśród nich ciesząca się popularnością i podziwiana już w końcu XVIII w. piwnica pod południową częścią Wielkiego Refektarza oraz piwnica pod Kuchnią. Trasa główna będzie możliwa do zwiedzenia w ciągu trzech godzin, a wymieniona powyżej nowa trasa wymagać będzie około dwu i pół godziny. Takie normy czasowe wprawdzie uniemożliwią, z powyższych powodów, jednorazowe zwiedzenie Zamku, ale jednocześnie pozwolą na dokładniejsze zapoznanie się turystów z architekturą warowni oraz zbiorami Muzeum Zamkowego.

  Kwota całkowita: 4 464 005 EUR

  Wartość dofinansowania: 3 496 540 EUR; 78%
  Czas realizacji (lata): 2006-2010

  Partnerzy: -

   

  * * *

• Renowacja obiektów dziedzictwa kulturowego na terenie Wyspy Młyńskiej w Bydgoszczy

  Wnioskodawca:

  Miasto Bydgoszcz

  Opis projektu:

  Przedmiotem projektu jest renowacja i adaptacja na cele działalności Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego (instytucja kultury prowadzona przez miasto) zabytkowego kompleksu obiektów znajdujących się na terenie Wyspy Młyńskiej w Bydgoszczy oraz zagospodarowanie ich najbliższego otoczenia.

  Projekt obejmuje następujące budynki:

  1. Biały Spichrz - szachulcowy spichrz pochodzący z XVIII w. W wyniku realizacji projektu nastąpi odnowa obiektu poprzez zabiegi konserwatorskie w konstrukcji fundamentów, murów pruskich i dachu. W budynku mieścić się będzie zbiorów z zakresu archeologii oraz siedziba pracowni naukowej i dydaktycznej.

  2. Budynek - murowany z cegły, tynkowany, kalenicowy, dwukondygnacyjny z dachem mansardowym krytym dachówką, pochodzący z XVII w. Najstarszy i najcenniejszy obiekt na Wyspie. Ze względu na ogólny zły stan techniczny, konieczna jest rozbiórka budynku. Budynek zostanie odtworzony z zachowaniem oryginalnych elementów. 

  W budynku mieścić się będzie muzeum numizmatyczne (Europejskie Muzeum Pieniądza) wraz z warsztatem bicia pamiątkowych monet dla zwiedzających oraz pomieszczenia pracowni naukowych działów sztuki.

  3. Dom Młynarza - XVIII-wieczny budynek parterowy z użytkowym poddaszem. Mieszczą się tu działy archeologii i etnografii. Obiekt poddany będzie remontowi odtworzeniowemu
  i zmianie sposobu użytkowania. W budynku zostaną udostępnione pomieszczenia na ekspozycje dla zwiedzających główny punkt informacyjno-recepcyjny zespołu muzealnego, czytelnia i bufetu oraz pomieszczenia socjalne.

  4. Czerwony Spichrz - kalenicowy młyn z 1861 r., 3,5-kondygnacyjny, później przeznaczony na magazyn. Po remoncie konserwatorskim budynek będzie użytkowany dla celów gromadzenia i eksponowania zbiorów sztuki współczesnej.

  5. Kamienica - budynek z 1899 r., 2-kondygnacyjny, z poddaszem użytkowym, murowany z cegły. Dawny budynek mieszkalny urzędników młyna, obecnie użytkowany przez pracownie naukowe i techniczne Muzeum. Po remoncie budynek będzie pełnił funkcje muzealne (pomieszczenia: wystawiennicze, edukacyjne, magazynowe, naukowe, socjalne, sanitarne) dla potrzeb działu biograficznego patrona Muzeum - tzw. Dom Wyczółkowskiego.

  Wyspa Młyńska (obok Starego Rynku) stanowi w układzie przestrzennym Miasta najstarszy i najlepiej zachowany teren historyczny Bydgoszczy, a równocześnie unikatowy układ przestrzenno - krajobrazowy, zlokalizowany w zakolu Brdy.

  Celem projektu jest odbudowa dziedzictwa kulturowego Wyspy Młyńskiej, w wyniku czego wyodrębniony funkcjonalnie i przestrzennie obszar stanie się nowym produktem turystyki kulturowej.

             

  Kwota całkowita: 2 814 587 EUR

  Wartość dofinansowania: 2 392 399 EUR, 85 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Konserwacja i digitalizacja zbiorów Biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu

  Wnioskodawca:

  Fundacja - Zakład Narodowy imienia Ossolińskich (Ossolineum)

  Opis projektu:

  Celem projektu jest konserwacja i digitalizacji najcenniejszych zbiorów znajdujących się
  w zasobach Zakładu Narodowego im Ossolińskich we Wrocławiu.

  Ossolińskie zbiory liczą ok. 1 650 000 jednostek, pośród których znajdują się druki zwarte, czasopisma, rękopisy, dokumenty, stare druki, rysunki, ryciny, obrazy, ekslibrisy, medale, monety, pieczęcie, mapy i plany, plakaty, broszury, afisze, zbiory mikroformowe. Zasoby te stanowiące dziedzictwo naszego kraju i nie tylko podnoszą jego prestiż, ale również rozwijają dziedzictwo narodowe całej Europy.

  Konserwacja obejmuje zespół rękopisów, które posiadają wysoką wartość historyczną. Charakteryzują się bardzo złym stanem zachowania, który uzależniony jest od wielu czynników zewnętrznych, takich jak zanieczyszczenia, skażenia chemiczne
  i mikrobiologiczne, itp. Wytypowana grupa 127 obiektów wymaga przeprowadzenia pełnego zakresu prac konserwatorskich.

  Przy większości obiektów (rękopisów) podjęta zostanie przede wszystkim restauracja zachowawcza, której celem będzie zabezpieczenie ich przed dalszą destrukcją, wzmocnienie struktury papieru, wypłukanie szkodliwych zanieczyszczeń i substancji kwaśnych. Podjęte będą też prace mające na celu właściwe oprawienie obiektów, usunięcie uszkodzeń mechanicznych, wzmocnienie strukturalne papieru zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi. Brak podjęcia prac konserwatorskich przy tak zniszczonych rękopisach może oznaczać, że w wyniku samodegradacji ulegną one całkowitemu zniszczeniu w okresie najbliższych 25-50 lat. Jak najszybsze podjęcie zabiegów konserwatorskich przy rękopisach ma więc pierwszorzędne znaczenie dla uratowania zbiorów.

  Drugim działaniem w ramach projektu będzie digitalizacja starodruków powstałych w latach 1455-1800. Proces ten będzie miał na celu zabezpieczenie druków przed zniszczeniem
  i kradzieżą oraz pozwoli na udostępnienie ich większej liczbie czytelników oraz prowadzenie prac badawczych na cennych zbiorach bez udziału oryginalnego egzemplarza, nawet przez kilku specjalistów jednocześnie.

  Ponadto digitalizacja zapewni obiektom zabytkowym przechowywanie w idealnych, magazynowych warunkach i zabezpieczy przed zniszczeniem. Skanowanie pozwoli na wyłączenie oryginałów z obiegu czytelniczego, gdyż posiadane kopie będą ich wiernym odbiciem. Projekt obejmie najcenniejsze pozycje przechowywane w magazynie Działu Starych Druków Zakładu Narodowego im. Ossolińskich.  Otworzy też drogę by w przyszłości istniała możliwość zapoznania się w formie elektronicznej z zabytkowymi edycjami, które prezentują dawną wiedzę ludzi o historii, otaczającym świecie i o nich samych.    

  Przedstawiony projekt ma także wpływ ma poprawę warunków ekonomicznych
  i atrakcyjność inwestycyjną, kreując nowe miejsca pracy, co w sytuacji regionu staje się stymulatorem jego rozwoju

   

  Kwota całkowita: 1 246 832 EUR

  Wartość dofinansowania: 1 046 810 EUR, 85%

  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Rewaloryzacja i modernizacja zespołu pałacowo-parkowego w Rogalinie -   oddziału Muzeum Narodowego  w Poznaniu

  Wnioskodawca:

  Muzeum Narodowe w Poznaniu

  Opis projektu:

  Projekt zakłada odtworzenie historycznych wnętrz i otoczenia pałacu w kształcie, jaki nadali mu właściciele do przełomu XIX i XX wieku.

  Przedmiotem projektu jest odnowa korpusu głównego, najważniejszej pod względem historycznym części pałacu, która  od 19 lat jest niedostępna dla zwiedzających z powodu nie zakończonego remontu. Od wielu lat czynione były ciągłe starania mające na celu zakończenie przerwanych prac konserwatorskich i remontowych zmierzających do przywrócenia dawnej świetności całego założenia pałacowego.

  Projekt ma na celu:

  -        zatrzymanie procesu degradacji zabytkowych budynków,

  -        udostępnienie zwiedzającym całości zespołu pałacowo-parkowego,

  -        umożliwienie zwiedzania pałacu osobom niepełnosprawnym przez zniesienie barier architektonicznych,

  -        dostosowanie warunków klimatycznych do norm konserwatorskich w galerii obrazów (dotychczasowe przyspieszały proces niszczenia cennych eksponatów)

  -        zainstalowanie jednolitego systemu zabezpieczeń przed włamaniem i pożarem

  -        modernizacje przestarzałego i awaryjnego systemu grzewczego, zanieczyszczającego środowisko naturalne.

  Program rewaloryzacji rogalińskiej rezydencji spełnia wymogi nowoczesnego muzealnictwa, uwzględniając wielorakie funkcje, jakie spełniać powinno muzeum rezydencjonalne oddalone od ośrodka miejskiego, a więc muzealne, edukacyjne, turystyczne, obiektu przystosowanego dla osób niepełnosprawnych, z ofertą gastronomiczną, zapleczem hotelowym i nowoczesną infrastrukturą. Najistotniejszą nowością w ofercie programowej będzie udostępnienie zwiedzającym wnętrz najbardziej reprezentacyjnej części kompleksu. Po zakończeniu prac budowlano - konserwatorskich korpus główny pałacu będzie podstawowym elementem Muzeum Wnętrz Pałacowych, współdziałającym z  resztą obiektów pałacu w Rogalinie.

  Kwota całkowita: 3 509 295 EUR

  Wartość dofinansowania: 2 923 732 EUR, 85 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Modernizacja budynku oficyny siedziby Międzynarodowego Centrum Kultury w Krakowie

  Wnioskodawca:

  Międzynarodowe Centrum Kultury

   

  Opis projektu:

  Projekt  dotyczy modernizacji i remontu budynku oficyny posesji przy Rynku Głównym 25
  w Krakowie siedziby MCK. Projekt zakończy kompleksowy remont siedziby MCK, do roku 2005 na prace remontowe w budynku frontowym wydano kwotę przekraczającą 14 mln zł. Budynek oficyny tworzy nierozerwalną całość z Budynkiem Frontowym MCK. (budynkiem
  o wysokim standardzie i walorach estetycznych).

  Koncepcja architektoniczna przewiduje przykrycie szklanym dachem przestrzeni pomiędzy budynkiem frontowym a oficyną nad znajdującą się na poziomie parteru salą konferencyjną Pod Kruki, uzyskanie  w ten sposób dodatkowej sali ekspozycyjnej (na dachu sali konferencyjnej), która pełnić też będzie funkcję patio - foyer. Planowana winda udostępni oficynę dla osób niepełnosprawnych. Rezultatem działań będzie zwiększenie powierzchni konferencyjnej, a przede wszystkim foyer i szatni, oraz uzyskanie dodatkowych pomieszczeń biurowych i seminaryjnych.

  Poprzez  realizację projektu stworzone zostaną 2 przestrzenie ekspozycyjne, 1 sala audytoryjna, 2 sale seminaryjne i 2 sale komputerowe, 2 sale narad, 8 pomieszczeń biurowych.

  Międzynarodowe Centrum Kultury w Krakowie jest państwową instytucją kultury podległą bezpośrednio Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Inicjatywa założenia w Krakowie Międzynarodowego Centrum Kultury została oficjalnie zgłoszona przez rząd polski na Szczycie Paryskim KBWE w listopadzie 1990 roku. Podstawową misją Centrum było i jest kształtowanie i propagowanie nowej postawy wobec wspólnego dziedzictwa europejskiego. Postawy z jednej strony nie obciążonej chorobą nacjonalizmu, z drugiej zaś silnie akcentującej kwestie tożsamości, indywidualnej tradycji i rodzimości poszczególnych kultur. Istotą działania Centrum jest integracja badań naukowych, programów edukacyjnych oraz działań promocyjnych w zakresie europejskiego i światowego dziedzictwa kulturalnego.

  Kwota całkowita: 2 177 721 EUR

  Wartość dofinansowania: 1 776 493 EUR, 85%

  Czas realizacji (lata): 2007-2008

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Konserwacja, renowacja i adaptacja na cele kultury zespołów fortyfikacji Starego Miasta w Zamościu

  Wnioskodawca:

  Miasto Zamość

  Opis projektu:

  Realizacja projektu polega na konserwacji, renowacji i adaptacji na cele kultury zespołów fortyfikacji Starego Miasta w Zamościu. Celem bezpośrednim projektu jest przywrócenie świetności i  poprawa funkcjonalności istniejących obiektów fortecznych i ich adaptacja
  na funkcje kulturalne i turystyczne.

  Inwestycją objętych zostanie pięć zespołów obiektów fortecznych:

  1. Bastion VII z Nadszańcem i Bramą Lwowską Starą - remont zespołu fortecznego Bastionu VII.  Aby wprowadzić do obiektów zabytkowych Zespołu Bastionu VII funkcje muzealno-ekspozycyjne przewidziane jest przeniesienie znajdujących się tam obecnie stoisk handlowych. Zakres prac obejmuje: rekonstrukcję wału przy murze kurtyny, remont Nadszańca, remont płaszczyzny bastionu, remont fosy, renowację murów obronnych i kurtyny, remont kojca i słoniczoła, modernizację galerii strzelniczych oraz kazamat, organizację Muzeum Rozwoju Fortyfikacji.

  2. Brama Lubelska Nowa - w skład zespołu fortecznego Bramy Lubelskiej Nowej wchodzi kilka obiektów obronnych. Prace zaplanowane do realizacji to m.in. zagospodarowanie terenu przyległego do Bramy, remont konserwatorski budynku, rekonstrukcja odcinka kurtyny murów obronnych wraz z wprowadzeniem w przestrzeń nasypów wałowych funkcji handlowej, odsłonięcie w części zachodniej dawnej twierdzy

  Podstawową funkcją obiektu będzie Galeria Sztuk Plastycznych umożliwiająca wciągnięcie w przestrzeń ekspozycyjną pięknych pomieszczeń bramnych wraz z kazamatami
  i fragmentem galerii strzelniczej dolnej i górnej.

  3. Brama Lubelska Stara z Kojcem - remont Bramy Lubelskiej Starej z murem kurtyny, poterną i Kojcem. Zespół fortyfikacji będzie przeznaczony na cele kultury (sala teatralna). Infrastruktura towarzysząca (zaplecze) zostanie umieszczona pod nasypami ziemnymi. Zadanie polega na przeprowadzeniu remontu o charakterze konserwatorskim w budynkach Bramy i Kojca, w tym rozbudowie budynku Bramy o aneksy wschodni i zachodni oraz przywróceniu otworu dawnego przejazdu z częściowym odtworzeniem mostu zwodzonego. W Kojcu zrekonstruowany będzie fragment muru Carnota wraz z uczytelnieniem fosy.
  W obiekcie będą sale wystawienniczo-muzyczno-teatralne z bufetem. 

  4. Remont Bramy Szczebrzeskiej z murem kurtyny i galerią strzelniczą oraz Wartownią. Zadanie obejmuje: remont i modernizację obiektów z rekonstrukcją fragmentów murów obronnych z galerią strzelniczą i wałem ziemnym, wprowadzenie nowej kubatury, schowanej pod wałem ziemnym. Zespół fortyfikacji Bramy Szczebrzeskiej będzie przeznaczony na cele ekspozycyjne i punkt informacji kulturalno-turystycznej oraz na punkt nadzoru monitorującego Starówki

  Efektem długoterminowym projektu jest wykreowanie zrównoważonego rozwoju miasta Zamościa i regionu, integrującego wymiar środowiskowy, ekonomiczny i społeczny.

  Kwota całkowita: 8 003 711 EUR

  Wartość dofinansowania: 6 649 407 EUR, 85 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2010

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Europejskie Centrum Bajki im. Koziołka Matołka w Pacanowie - budowa instytucji kultury o europejskim znaczeniu

  Wnioskodawca:

  Europejskie Centrum Bajki im. Koziołka Matołka w Pacanowie

  Opis projektu:

  Przedmiotem projektu jest budowa oraz wyposażenie Europejskiego Centrum Bajki
  im. Koziołka Matołka w Pacanowie. Jest to projekt z zakresu budowy i rozbudowy publicznych i niekomercyjnych instytucji kultury o europejskim znaczeniu.

  Ambicją pomysłodawców jest stworzenie w Pacanowie polskiej i europejskiej stolicy bajek (przedsięwzięcia, tworzącego produkt kulturowy i turystyczny, ważny dla rozwoju całego województwa świętokrzyskiego, skupiający się na wykorzystaniu Koziołka Matołka jako symbolu polskiej kultury dziecięcej - literatury i filmu). Stolicy, która "unikając wymiaru komercyjnego, bawiąc będzie uczyć".

  Projekt Europejskiego Centrum Bajki im. Koziołka Matołka zakłada wybudowanie obiektu zawierającego: muzeum, bibliotekę z czytelnią, salę kinową i teatralną, pracownie (warsztaty), księgarnię, sklepik z pamiątkami i kawiarnię.

  Każda z tych przestrzeni może być wykorzystywana w sposób ciągły. Obok budynku przewidziano miejsce na ogródek ekologiczny, kuźnię i amfiteatr nad stawem.

   

  Program kulturowy ECB bazować będzie na szeregu działań, w tym:

  1. "Centrum Edukacji jak z Bajki" - otwarte centrum nowoczesnej, niestandardowej edukacji dla dzieci - "szkoła wyobraźni", różnorodne ścieżki edukacyjne.

  2. Powołanie Europejskiego Muzeum Bajki lub Muzeum Koziołka Matołka.

  3. "Raz do roku w Pacanowie" - organizacja imprez masowych: "Urodziny Koziołka Matołka" (duża, ogólnopolska impreza plenerowa, kontynuacja już obecnie organizowanego "Festiwalu Kultury Dziecięcej" - średnio około 20 tys. uczestników), "Festiwal Teatrów Szkolnych i Twórczości Dziecięcej", "Targi Literatury Dziecięcej" , "Festiwal Filmów dla Młodych Widzów", "Targi Zabawek i Multimedialnych Gier Edukacyjnych".

  4. "Pacanów kongresowy" - zamknięte imprezy o charakterze opiniotwórczym, powołanie "Instytutu Bajki i Baśni" (przedsięwzięcia eksperymentalnego, rodzaju forum dyskusyjnego  autorytetów z dziedziny literatury, psychologii i pedagogiki, antropologii i socjologii), spotkań branżowych przedstawicieli świata edukacji i kultury, np. nauczycieli realizujących autorskie programy edukacyjne, centrów wolontariatu, szkolących kadry do pracy
  w środowisku NGO, kierujących samorządowymi instytucjami kultury.

   

  Projekt powołania Europejskiego Centrum Bajki im. Koziołka Matołka w Pacanowie jest przedsięwzięciem wpisującym się w ideę organizowania tzw. "miejscowości tematycznych". Idea ta rozpowszechniona w Europie Zachodniej, rozpoczyna swój okres intensywnego rozwoju także w Polsce. Wspiera ją aktywność społeczności lokalnych i rosnące zaangażowanie władz małych ośrodków, zainteresowanych znaczącym zwiększeniem ruchu turystycznego.

   

  Kwota całkowita: 5 293 026 EUR

  Wartość dofinansowania: 2 669 802 EUR; 50,5 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Rewitalizacja i zagospodarowanie budynków Maneżu, Kasyna Urzędniczego Storczykarni-szklarni w Muzeum-Zamku w Łańcucie

  Wnioskodawca:

  Muzeum Zamek w Łańcucie

   

  Opis projektu:

  Celem projektu jest odnowienie zabytkowych budynków Storczykarni, Kasyna Urzędniczego i Maneżu, instalacja nowych zabezpieczeń przed pożarem i kradzieżą oraz zwiększenie dostępności do nowych markowych produktów turystycznych i zabytkowych. Rezultatem projektu będzie zwiększenie liczby turystów, nowe wydarzenia kulturalne w odnowionych obiektach oraz nowe miejsca pracy. W 1995 roku Zamek został wybrany do udziału w programie UNESCO "Sztuki Zamków Europy Środkowo-Wschodniej".

  W zabytkowym zespole szklarniowym zwanym od końca XIX w. Storczykarnią planuje się odtworzenie dawnej kolekcji storczyków, z której Łańcut był słynny jeszcze przed I wojną światową oraz funkcjonowanie kawiarni letniej. Zespół szklarniowy będzie obejmował odbudowę trzech szklarni. Odtworzone  szklarnie  wraz  z  istniejącym   budynkiem  gospodarczym  tworzyć będą dziedziniec wewnętrzny, w którym zaprojektowano wielofunkcyjną kawiarnie letnią.

  Zakres ingerencji projektowej w budynku Kasyna Urzędniczego polegać będzie na zmianie przeznaczenia jego pomieszczeń i dostosowaniu do nowej funkcji (Muzeum Historii Miasta ) oraz udostępnieniu budynku dla osób niepełnosprawnych. W obrębie wejścia do budynku zaproponowano rozwiązanie komunikacyjne składające się z hallu wejściowego z pochylnią wewnętrzną i schodami prowadzącymi na poziom galerii wejściowej zarówno do pomieszczeń usługowych jak i Muzeum Historii Miasta.  Na poziomie piwnic mieścić się będzie lokal gastronomiczny. Parter budynku zajmować będą m.in. sala wielofunkcyjna z foyer oraz hall wejściowy.

  W budynku Maneżu stworzone zostanie Podkarpackie Centrum Dziedzictwa. Poprzez odpowiednią modernizację wnętrza (wprowadzenie ram z drewna klejonego, obudowanie powstających pomieszczeń matowym nieprzeźroczystym szkłem, budowa antresoli) wydzielone zostaną  również miejsca występów teatrów ulicznych, kapel ludowych i solistów, jak również pomieszczenia socjalne, pokoje przewodników i ochrony. Dodatkowo w budynku Menażu zlokalizowane zostanie zaplecze usługowe oraz gastronomiczne, a w okresach letnich plac przed budynkiem Maneżu wykorzystywany będzie do organizacji imprez plenerowych, jarmarków, koncertów folklorystycznych.

  Kwota całkowita: 3 311 848 EUR

  Wartość dofinansowania: 2 312 967 EUR, 85 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Renowacja zabytkowych obiektów sakralnej architektury drewnianej regionu Wielkopolski

  Archidiecezja Poznańska

  Opis projektu:

  Przedmiotem projektu jest przeprowadzenie prac renowacyjnych i konserwatorskich w pięciu zabytkowych kościołach drewnianych znajdujących się na terenie Archidiecezji Poznańskiej. Kościoły te znajdują się w miejscowościach: Brody Poznańskie, Bronikowo, Domachowo, Jeżewo oraz Zakrzewo i wszystkie są wpisane do rejestru zabytków Wielkopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków.

  Kościoły, które są remontowywane i poddawane pracom konserwatorskim są pozostałością sakralnej architektury drewnianej regionu Wielkopolski z XVI, XVII oraz XVIII wieku. Stanowią one niezwykłą wartość historyczną, artystyczną i estetyczną i należą do szczególnej kategorii zabytków naszego kraju, z uwagi na technikę budowlaną, materiały, z których są wykonane oraz cenne zabytkowe wyposażenie. Są to m.in. liczne rzeźby gotyckie i późnogotyckie, ołtarze, obrazy i ambony, witraże, cenne polichromie ścian i stropu oraz organy.

  Funkcjonowanie obiektów często odwiedzanych przez turystów sprawia, że ich stan wraz z unikatowym wyposażeniem ulega ciągłemu pogorszeniu. Na różnorodność zniszczeń wpływa cały szereg czynników destrukcyjnych działających zarówno w samych obiektach, jak i w ich otoczeniu. Mają na to wpływ zarówno czynniki biologiczne, zmienna, podwyższona wilgotność panująca wewnątrz kościoła, jak również postępująca degradacja zużytych materiałów.

  Stan kościołów wymagał jak najszybszego remontu, w tym naprawy dachów oraz elementów konstrukcyjnych, a także renowacji zabytków znajdujących się wewnątrz kościołów. Przeprowadzenie prac konserwatorskich jest niezbędne dla zachowania tych zabytkowych obiektów architektury sakralnej, a także pozwoli na szerokie udostępnienie tego istotnego elementu turystyki kulturowej regionu Wielkopolski.

  Kwota całkowita: 1 216 933 EUR

  Wartość dofinansowania: 730 161 EUR; 60 %
  Czas realizacji (lata): 2007-2011

  Partnerzy: -

   

  * * *

• Jezuickie Perły Południa - Ochrona Kulturowego Dziedzictwa Europejskiego

  Wnioskodawca:

  Towarzystwo Jezusowe - Prowincja Polski Południowej

  Opis projektu:

  Przedmiotem projektu jest przeprowadzenie prac remontowo - konserwatorskich w trzech obiektach jezuickich znajdujących się w Krakowie.

  Jezuici przybyli do Polski w 1564 roku na zaproszenie biskupa warmińskiego Stanisława Hozjusza, który w ten sposób uwieńczył sukcesem trwające prawie dziesięć lat zabiegi o sprowadzenie Towarzystwa Jezusowego do Polski. W 1565 roku Hozjusz otworzył w Braniewie pierwsze seminarium diecezjalne w Polsce i powierzył je jezuitom. W krótkim czasie placówki zakonu powstały w różnych częściach Rzeczypospolitej Obojga Narodów.

  Już od kilku lat Księża Jezuici prowadzą prace remontowo - konserwatorskie przy swoich obiektach w celu ochrony znamienitych zabytków świadczących o bogatej historii Polski i Europy. Natężenie prac nastąpiło w 2001 r. i trwa do dziś. Do tej pory na remonty i prace konserwatorskie przeznaczano środki ze składek parafian i pielgrzymów oraz dofinansowania ze środków Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa.

  W skład projektu wchodzą prace remontowe i konserwatorskie przy obiektach:

  -        Kościół Św. Barbary przy ul. Rynek Mały ( prace w środku i na zewnątrz),

  -        Jezuicki Dom Zakonny przy ul. Rynek Mały,

  -        Bazylika Najświętszego Serca Jezusa przy ul. Kopernika.

  Rezultatem projektu będzie ochrona kulturowego dziedzictwa Krakowa oraz wzrost atrakcyjności kulturowej i turystycznej Krakowa i regionu.

  Kwota całkowita: 2 358 256 EUR

  Wartość dofinansowania: 2 004 517 EUR; 85 %
  Czas realizacji (lata): 2006-2011

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Remont i modernizacja Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku w krakowskich Sukiennicach

  Wnioskodawca:

  Muzeum Narodowe w Krakowie

  Opis projektu:

  Przedmiotem projektu jest remont i modernizacja Galerii Sztuki Polskiej XIX wieku mieszczącej się w krakowskich Sukiennicach. Celem remontu jest zarówno ochrona polskiego dziedzictwa narodowego poprzez prace konserwatorskie zaniedbanego obiektu, jak też jego modernizacja, której celem jest poprawa infrastruktury obiektu i stworzenie podstawy do rozszerzenia funkcji mieszczącego się w nim Oddziału Muzeum Narodowego w Krakowie.

  Projekt został skonstruowany w ten sposób, aby korzystając z konieczności przeprowadzenia remontu samego obiektu, dostosować Muzeum do funkcjonowania zgodnie z oczekiwaniami dla nowoczesnych obiektów kultury. W wyniku jego realizacji wprowadzone zostaną nie tylko niezbędne rozwiązania techniczne służące przechowywaniu zbiorów, ale także zapewnienie zwiedzającym jak najbardziej atrakcyjnego i nowoczesnego odbioru sztuki, a także udostępnienie go dla osób niepełnosprawnych (winda). Oprócz tradycyjnej działalności wystawienniczej, planuje się rozszerzenie działalności edukacyjnej i informacji kulturalnej poprzez organizację warsztatów i lekcji muzealnych dla dzieci i młodzieży oraz wykładów dla dorosłych. Sala internetowa, poprzez zamontowane linki do najważniejszych muzeów w Polsce i na świecie (również w krajach EOG), umożliwi łatwe pozyskanie informacji dotyczącej zarówno lokalnych, jak też międzynarodowych przedsięwzięć w dziedzinie kultury.

  Realizowana przez Muzeum Narodowe w Krakowie inwestycja ma na celu przekształcenie Galerii Sztuki Polskiej w XIX wieku w Sukiennicach w nowoczesne muzeum odpowiadające standardom XXI wieku, zarówno w zakresie przechowywania i konserwacji dzieł sztuki, jak też działalności popularyzatorskiej i edukacyjnej. Galeria po remoncie i modernizacji nabierze charakteru nowoczesnego "przedsiębiorstwa turystycznego", którego funkcjonowanie będzie miało bezpośredni wpływ na rozwój ekonomiczny miasta Kraków, jak też na promocję regionu małopolskiego w Polsce i na świecie.

  Kwota całkowita: 7 425 169,00 EUR

  Wartość dofinansowania: 5 236 116 EUR, 85%
  Czas realizacji (lata): 2007-2009

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Ochrona i konserwacja cieszyńskiego dziedzictwa piśmienniczego

  Wnioskodawca:

  Książnica Cieszyńska

  Opis projektu:

  Projekt został złożony przez lidera grupy 5 podmiotów, które zawarły umowę: "Porozumienie dotyczące przeprowadzenia wspólnego przedsięwzięcia realizowanego w ramach MF EOG".

  Niniejszy projekt jest projektem indywidualnym, którego beneficjentem wiodącym jest Książnica Cieszyńska, natomiast pozostali jego beneficjenci to: Konwent Zakonu Bonifratrów w Cieszynie, Parafia Ewangelicko-Augsburska w Cieszynie, Muzeum Śląska Cieszyńskiego, Archiwum Państwowe - Oddział Cieszyn.

  Podstawowym celem realizacji projektu jest ochrona cieszyńskiego dziedzictwa piśmienniczego oraz wprowadzenie zbiorów do obiegu naukowego i kulturalnego. Cel ten zostanie zrealizowany dzięki działaniom polegającym na: stworzeniu właściwych warunków do przechowywania posiadanych obiektów (zbiorów bibliotecznych, archiwalnych oraz muzealnych); odnowieniu najbardziej zniszczonych i zagrożonych, a zarazem najcenniejszych obiektów wchodzących w skład cieszyńskiego dziedzictwa piśmienniczego; stworzeniu w Kościele Jezusowym (parafia ewangelicko - augsburska) muzeum protestantyzmu, w którym zostaną zgromadzone i odpowiednio wyeksponowane bezcenne zbiory należące do parafii; wprowadzenie zbiorów do obiegu naukowego, kulturalnego i edukacyjnego w dziedzinie wiedzy o Śląsku Cieszyńskim, ale także historii Polski, Austrii, Czech i Niemiec). Szacuje się, iż w wyniku realizacji projektu w ciągu najbliższych lat zostanie opublikowanych kilkanaście opracowań naukowych.

  Przedmiotem projektu jest więc zbiór zadań oraz inwestycji, prowadzących do kompleksowej ochrony i konserwacji cieszyńskiego dziedzictwa piśmienniczego. W celu wspólnej realizacji zakrojonych na szeroką skalę działań, instytucje odpowiedzialne za ochronę zbiorów bibliotecznych, wnioskują o wsparcie ich programu ratowania zabytków piśmiennictwa.

  Kwota całkowita: 2 027 185 EUR

  Wartość dofinansowania: 1 657 868 EUR, 82%

  Czas realizacji (lata): 2007-2010

  Partnerzy: -

  
  

   

  * * *

• Skansen archeologiczny "Karpacka Troja" w Trzcinicy atrakcją turystyczną region

  Wnioskodawca:

  Muzeum Podkarpackie w Krośnie

  Opis projektu:

  Projekt polega na utworzeniu w Trzcinicy (gmina Jasło, powiat jasielski, województwo podkarpackie) skansenu archeologicznego w miejscu zwanym "Wały Królewskie", gdzie znajduje się grodzisko wczesnośredniowieczne (790-1031 r. n.e.), a także osady obronne z początków epoki brązu (2000-1350 p.n.e.).

  Projekt polega na:

  1. Budowie pawilonu biletowego i wystawienniczego dla potrzeb wystawienniczych, usług turystycznych i obsługi skansenu, budową parkingu, dróg i ścieżek dla zwiedzających. Budynek Pawilonu wystawienniczego został zaprojektowany jako obiekt jednokondygnacyjny, niepodpiwniczony, z poddaszem użytkowym zaliczony do grupy wysokości budynków niskich. W pierwszej części budynku na parterze zlokalizowano pomieszczenia sprzedaży biletów, pomieszczenia ochrony obiektu, sklepik z pamiątkami, sanitariaty ogólnodostępne, salę wystawienniczą, salę konferencyjną i szatnię. Na poddaszu zlokalizowano kawiarnię, salę do prowadzenia lekcji, sale wielofunkcyjną oraz sanitariaty. Drugą część budynku stanowią pomieszczenia przeznaczone dla administracji skansenu, pomieszczenia do pracy naukowej, warsztaty, pokoje gościnne oraz część techniczna budynku, w skład której wchodzą pomieszczenia techniczne, magazyn i garaże. Pawilon biletowy - w budynku zlokalizowano pomieszczenia kontroli biletów, pomieszczenia porządkowe, węzeł sanitarny.

  2. Rekonstrukcji obiektów grodziska, w tym:

  - rekonstrukcja wału i drogi z bramą z początków epoki brązu,

  - rekonstrukcje wałów wczesnośredniowiecznych,

  - rekonstrukcje chat z początków epoki brązu,

  - rekonstrukcje chat z wczesnego średniowiecza (projektuje się odtworzenie dwóch chat na terenie II podgrodzia, na I podgrodziu i na III projektuje się odtworzenie po jednej chacie, co uatrakcyjni zwiedzanie i pozwoli turystom zorientować się w sposobie zabudowy grodziska - będą to półziemianki o konstrukcji zrębowej).

  Zakładane rezultaty projektu to:

  -        zagospodarowany park archeologiczny z otoczeniem,

  -        zagospodarowane grodzisko,

  -        utworzony i przygotowany do zwiedzania pawilon wystawowy.

  Kwota całkowita: 2 071 185 EUR

  Wartość dofinansowania: 1 747 086 EUR, 85%
  Czas realizacji (lata): 2007-2010

  Partnerzy: -

   

  * * *